Stowarzyszenie Pomocy Szansa
 Stowarzyszenie Pomocy Szansa
 Stowarzyszenie Pomocy Szansa
 Stowarzyszenie Pomocy Szansa
 Stowarzyszenie Pomocy Szansa
 Stowarzyszenie Pomocy Szansa
Najnowsze aktualnosci

Programy Aktywności: „Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja” – Marianny
i Christophera Knillów, oraz „Dotyk i komunikacja” – Christophera Knilla, opierają się
na poznawaniu przez dziecko różnych rodzajów aktywności, poprzez dostosowywanie swych ruchów (np. kołysanie, wymachiwanie rękoma, zginanie i rozprostowywanie rąk, pocieranie dłoni, zaciskanie i otwieranie dłoni, poruszanie palcami, klaskanie, głaskanie głowy, itd.)
do melodyczno-rytmicznego akompaniamentu z taśmy magnetofonowej. Zdaniem autorów rozwój kontaktu i komunikacji jest znacznie ważniejszy niż sam ruch i jego mniej lub bardziej precyzyjne wykonywanie. Aktywność może być realizowana w różny sposób, w zależności
od specyficznych potrzeb dziecka i jego możliwości ruchowych.

Aktywności dzielą się na poszczególne programy:

  • Program Wprowadzający (ok. 8 minut) – pozwala określić, czy dane dziecko potrafi dostatecznie koncentrować uwagę, czy potrafi nawiązać i utrzymać kontakt,
    by przejść do realizacji Programów I i II. Program ten szczególnie zalecany jest
    w pracy z małymi dziećmi, oraz dziećmi autystycznymi i psychotycznymi.
  • Program I  (ok.15 minut) – wymaga zaangażowania górnej części ciała;
  • Program II  (ok. 15 minut) – wymaga zaangażowania dolnych części ciała;
  • Program III (ok. 20 minut) – wymaga większej uwagi, ruchliwości, koordynacji,
    ale i znacznie większej świadomości społecznej;
  • Program IV (ok. 20 minut) – wymaga wyższego poziomu świadomości ciała, lepszej samokontroli, koncentracji, rozumienia pojęciowego i uspołecznienia;
  • Program Specjalny (ok. 25 minut) – zaadoptowany dla potrzeb bardziej niesprawnych fizycznie dzieci.

Programy Aktywności mogą być stosowane :

  • przez rodziców, którzy mają małe, zdrowe dzieci;
  • z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi o różnym poziomie rozwoju intelektualnego;
  • z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi z różnymi rodzajami niepełnosprawności fizycznej;
  • z dziećmi ze sprzężonymi zaburzeniami z brakiem rozwoju komunikacji językowej, m.in. dla:
    • dzieci niepełnosprawnych ruchowo;
    • dzieci z uszkodzonym wzrokiem albo słuchem;
    • dzieci głucho-niewidomych;
    • dzieci autystycznych;
    • dzieci psychotycznych